Warszwa 1944
Pixabay

Warszawa 1944

1 sierpnia – godzina 17.00. Chyba każdy Polak wie, jakie ważne wydarzenie dla naszych rodaków miało wtedy miejsce. Jeśli nie, to przyda się krótka powtórka z historii.

Powstanie Warszawskie wystąpienie zbrojne przeciwko okupującym Warszawę wojskom niemieckim, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”[1], połączone z ujawnieniem się i oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego.

Powstanie Warszawskie było wymierzone militarnie przeciw Niemcom, a politycznie przeciw ZSRR oraz podporządkowanym mu polskim komunistom. Dowództwo AK planowało samodzielnie wyzwolić stolicę jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej, licząc, że uda się w ten sposób wzmocnić międzynarodową pozycję rządu RP na uchodźstwie oraz powstrzymać realizowany przez Stalina proces wasalizacji i sowietyzacji Polski. Po wybuchu powstania Armia Czerwona wstrzymała ofensywę na kierunku warszawskim, a radziecki dyktator konsekwentnie odmawiał udzielenia powstaniu poważniejszej pomocy. (…)

Powstanie Warszawskie uznawane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń w najnowszej historii Polski. Ze względu na jego tragiczne skutki, w szczególności olbrzymie straty ludzkie i materialne, kwestia zasadności decyzji o rozpoczęciu zrywu pozostaje nadal przedmiotem debat i gorących polemik. (…) źródło: Wikipedia

Tyle i więcej możemy wyczytać z Wikipedii, ale te wszystkie informacje choć bardzo ważne historycznie nie oddają w pełni ducha tego zrywu patriotycznego.

warszawa 1944
Wikipedia
Dlaczego o tym wspominam?

Oczywiście wielkimi krokami zbliża się kolejna rocznica tego wydarzenia, ale dużo ważniejszym powodem, dla którego o tym piszę jest pamięć o naszych rówieśnikach – młodzieży Warszawy, którzy dzielnie walczyli i ginęli w nierównej walce z okupantem. Najmłodszymi uczestnikami walk o wolną stolicę było dwoje ośmioletnich dzieci: Kędziorek” – łącznik w Śródmieściu, Różyczka Goździewska – sanitariuszka.

Myślę, że czytając tą informację przeżyliście niemały szok. Moja reakcja była podobna – to były zaledwie dzieci! Więcej informacji znajdziecie pod tym adresem

Ja postanowiłam uczcić to święto dość nietypowo – przygotowując młodzieżową gazetę, jaką prawdopodobnie napisałabym, gdybym żyła w okupowanej Warszawie w latach czterdziestych ubiegłego wieku. Ten projekt to trochę jak wehikuł czasu… nasi rówieśnicy mieli zupełnie inne problemy i żyli w innym świecie, ale czy rzeczywiście, aż tak bardzo się różnimy – oceńcie sami!

Poniżej możecie ją pobrać i przeczytać: gazeta 1

Warszwa 1944
Wikipedia

Na koniec…

Historię należy znać i przekazywać z pokolenia na pokolenie.

Zapytacie dlaczego…? Przecież to często nudne zajęcie czytać o tym, co już było!

Zdecydowanie są ważne powody, dla których warto ją znać.

Jesteśmy to winni ludziom, którzy poświęcili dla nas życie, aby ich ofiara nie została zapomniana.

To wiedza, która kształtuje nasz światopogląd oraz tożsamość narodową. Ukazuje, jak ważne jest wzajemne wspieranie się w trudnych chwilach i jak brak zrozumienia, konflikty i błędne decyzje polityczne mogą kosztować ludzkie życie.

Znajomość historii może również pomóc przyszłym pokoleniom w podejmowaniu ważnych decyzji, które niejednokrotnie mogą decydować o tym, w jakim świecie przyjdzie im żyć.

Warszawa 1944; Nastogadka

Przeczytaj również:

Trump przed pomnikiem powstańców