Low key i high key – te dwie skrajnie różne metody często są asem w rękawie profesjonalnych fotografów zajmujących się fotografią portretową.

W tym artykule przyjrzę się pojęciu ” high key ”, które jest tłumaczone’ w trosce o poprawną polszczyznę’ jako ” wysoki klucz ”. Na szczęście o wiele częściej używa się poprawnego tłumaczenia: ” wysoka tonacja ”.

low key
unsplash.com

Tej techniki używamy kiedy na zdjęciu dominują jasne, nienasycone tony i barwy. Przy jakiej tematyce sprawdza się ona najlepiej? Fotografiach małych dzieci, noworodków, zdjęć na których dominują białe, jasne przedmioty takie jak: biała porcelana, jasna cera modelki, biała orchidea…

Jeśli myślisz, że high key to takie świadome prześwietlenie krótko mówiąc kaszka z mleczkiem, to muszę cię rozczarować! Jasne obszary zdjęcia nie powinny być skutkiem przeeksponowania zdjęcia a skutkiem świadomego charakteru oświetlenia. Ustawienie odpowiednich parametrów ekspozycji w takich sytuacjach oświetleniowych nie należy do najprostszych, ponieważ światłomierz „myśli”, że świat jest malowany tzw. średnią szarością o gęstości optycznej ok. 18%. Z tego powodu wszelkie skrajnie ciemne i jasne obszary stanowią problem co zmusza nas do skorzystania z funkcji kompensacji ekspozycji lub mądrego wykorzystania manualnego trybu ekspozycji. Jest jeszcze koło ratunkowe – funkcja bracketingu. Stwarzająca możliwość wykonania kilku zdjęć w krótkim czasie o różnych wartościach ekspozycji.

Wszelkie tryby pomiaru ( punktowy, centralnie ważony, czy matrycowy) zmieniają jedynie sposób interpretacji danych i dzielą pole pomiarowe na mniejsze części – które i tak aparat będzie się starał oddać jak najbardziej w szarości. Podczas wykonywania zdjęć w technice low key czy high key zdecydowanie postaw na punktowy pomiar światła i wybierz taką część kadru, którą chcesz oddać na zdjęciu jako miejsce o średniej szarości.

Niestety nie każdy aparat posiada funkcję autobracketingu lub tryb punktowego pomiaru światła. Jednak każda cyfrówka oferuje możliwość kompensacji ekspozycji, czyli świadome prześwietlenie lub niedoświetlenie zdjęcia. W przypadku zdjęć robionych w high key wprowadź korektę dodatnią a w przypadku low key – ujemną (wahającą się w granicach 1 – 1.5 EV).

high key
unsplash.com

Nie sztuką jest zrobienie prześwietlonego zdjęcia jasnej scenerii z jasnym motywem lub takiego na którym białe obiekty są oddane w szarości ale takiego który zachowa wszelkie szczegóły pomimo specyficznego klimatu ujęcia.

Mam nadzieję, że ten artykuł pomógł Wam rozwiać wszelkie wątpliwości związane z pojęciem ‘high key’. W kolejnym artykule opiszę analogiczną technikę low key.

Low key i high key – klucz do udanej fotografii cz.1 – Nastogadka.eu

zobacz również:

Czas naświetlania. Panning. O co w tym wszystkim chodzi?